این مقاله به بررسی حیات و میراث علمی جیم بنت (۱۹۴۷–۲۰۲۳)، مورخ برجستهٔ علم و چهرهای تأثیرگذار در عرصهٔ تاریخ ریاضیات و موزهداری علمی میپردازد. بنت با تمرکز بر «هندسهٔ عملی» در دورهٔ رنسانس، تفسیری بدیع از جایگاه ریاضیات در طلیعهٔ عصر مدرن ارائه داد. وی نشان داد که ریاضیات نه یک رشتهٔ منزوی و صرفاً نظری، بلکه کنشی است که پیوند عمیقی با ابزارها، فنون، حرفهها و بسترهای اجتماعی دارد. او با تأکید بر نقش محوری ابزارهای ریاضیاتی (از اسطرلابها و کرههای جغرافیایی گرفته تا ابزارهای نقشهبرداری) استدلال کرد که این مصنوعات تاریخی در شکلدهی به هویت رشتهای ریاضیات و بسط دامنهٔ آن، بهاندازهٔ متون نظری حائز اهمیت بودهاند. پژوهش حاضر همچنین نشان میدهد که وی چگونه با پیوند دادن هدفمند اشیای تاریخی، متون همعصر و مسیر شغلی کارورزان ریاضیات، توانست مرزهای سنتی رشتهای را درنوردیده و ماهیت پویای تکاپوی ریاضیاتی را تبیین نماید.
